Zindelijkheidstraining: onze ervaringen en tips
Zindelijkheidstraining is een grote stap voor je kindje en voor jou als ouder. Wij zitten er nu middenin met ons eerste kind, terwijl we ons voorbereiden op de komst van ons tweede. Het is een spannende tijd vol nieuwe uitdagingen en vragen.
Hoe begin je met zindelijkheidstraining?
Het kan lastig zijn om te bepalen wanneer je moet beginnen. Elk kind heeft zijn eigen tempo. Let op signalen zoals interesse in het potje of wanneer je kind aangeeft dat de luier vies is. Begin rustig en maak er geen druk van. Wij hebben dit traject op twee momenten geprobeerd. De eerste keer leek onze zoon klaar, maar na een paar keer ’s avonds op het potje plassen, verloor hij zijn interesse. Het werd een verplichting, en dat wilden we voorkomen. We hebben het toen even gepauzeerd.
De tweede poging
Na een paar maanden zagen we dat onze zoon steeds vaker aangaf dat hij moest plassen. Ook het potje op zijn kamer werd weer interessant. Dit was voor ons het moment om opnieuw te starten. Hoewel we er op het moment van schrijven nog middenin zitten, heb ik vertrouwen dat het deze keer goed gaat komen!
Wat heb je nodig?
Een goed potje is essentieel voor de zindelijkheidstraining. Kies er een die comfortabel is en past bij de lengte van je kind. Er zijn potjes die lijken op een echt wc’tje, inklapbare potjes voor onderweg of simpele potjes met een uitneembare opvangbak. Wij hebben voor laatstgenoemde gekozen, en wel twee dezelfde voor zowel beneden als boven. Onze zoon had namelijk een voorkeur voor het groene potje, en een andere kleur op de andere verdieping werkte niet goed. Als je direct op de ‘grote wc’ wilt oefenen, is een toiletverkleiner ideaal. Vergeet ook niet een opstapje voor bij het toilet. Trainingsbroekjes kunnen helpen bij de overgang van luier naar onderbroek. Wij hebben deze niet gebruikt, maar laat het ons weten als ze voor jou goed hebben gewerkt. We kunnen ze dan bij nummer twee overwegen.
Aan de slag met oefenen!
We besloten om met een beloningsvel en stickers te werken. Dit bleek erg motiverend. We begonnen opnieuw met vaste avondmomenten, wat goed ging. Later hebben we een luierloze thuisdag ingepland, met een boxer van Zeeman aan. Het eerste plasje ging mis, maar dat maakte duidelijk wat de bedoeling was van die dag. Een natte onderbroek is namelijk echt niet fijn. De rest van de dag gaf hij goed aan wanneer hij moest plassen. Het stickervel was bijna vol, wat betekende dat hij binnenkort samen met ons een mooi cadeau mag uitkiezen.
Thuis zindelijk, maar wat buiten?
Een grote vraag was: wanneer durf je zonder luier de deur uit? Moet je dat meteen doorpakken of voorzichtig opbouwen? Wij kozen ervoor om eerst thuis veel te oefenen. Toen dat goed ging, informeerden we de opvang en gingen ze daar ook aan de slag. Met succes! We begonnen ook met kleine uitstapjes zonder luier. Voor de zekerheid namen we een extra handdoek mee voor de autostoel, voor een eventueel ongelukje. Een extra setje kleding meenemen is altijd handig!
Onze persoonlijke ervaringen
Zindelijkheidstraining vraagt tijd en geduld. Iedere stap vooruit is een overwinning voor je kind en voor jou. Vergeet niet om dit proces samen met plezier te beleven. Daarom hebben wij er voor onze zoon en voor onszelf vooral ook niet te veel druk opgelegd. Wil hij even niet op het potje plassen? Dan lekker laten zitten. En als het even tegenzit, weet dan dat je niet alleen bent!
Heb je nog vragen of wil je zelf jouw ervaringen delen? Ik ben heel benieuwd!